Afarense

เกริ่นนำ (สำหรับคนนอกไม่ต้องใส่ส่วนนี้นะ)

ตอนนี้ที่โรงเรียนลูกบาศก์ กำลังมีแบบสอบถามอันใหม่ตามนโยบายสร้างสังคมสัมพันธ์

มีเป้าหมายเพื่อให้ทุกคนรู้จักตัวเอง และสนใจคนรอบตัวในโรงเรียนมากขึ้น

แบบสอบถามนี้จะส่งให้ทุกคนที่อยู่ในโรงเรียนนี้ ทั้งนักเรียน ครู และบุคลากร

โดยมีเนื้อหาดังต่อไปนี้

"คำถามของหัวใจ"

เกริ่นความรู้ - หัวใจของมนุษย์มีอยู่ 4 ห้อง

หัวใจห้องบนซ้าย(Left atrium)       มีหน้าที่ รับเลือดที่ผ่านการฟอกที่ปอด

หัวใจห้องบนขวา(Right atrium)      มีหน้าที่ รับเลือดที่ร่างกายใช้แล้ว 

หัวใจห้องล่างซ้าย(Left ventricle)   มีหน้าที่ สูบฉีดเลือดไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย  

สิ่งที่จะให้ทำคือ

ให้คุณเลือกชื่อคนที่เกี่ยวข้องกับชีวิตคุณ 

มาใส่ในหัวใจ 4 ห้องดังต่อไปนี้ พร้อมเหตุผลที่เป็นตัวของตัวเอง

(อิงวิชาการหรือไม่ก็ได้ ตามใจคุณ)

1. คนที่เปรียบเสมือนหัวใจห้องบนซ้ายของฉัน

- รัม

    เพราะหัวใจห้องนี้รับเลือดดีๆ เข้ามา ... ถ้าหากรัมเป็นหัวใจห้องนี้ก็จะได้รับสิ่งดีๆ เสมอ ฉันอยากเห็นคนๆ นี้ยิ้ม อยากเห็นเขามีความสุข... อาจจะเพราะเขาเหมือนฉันในอดีต มีสายตาที่คล้ายกัน เหมือนมีอะไรบางอย่างส่งผ่านกันได้แม้ไม่ได้พูดกันสักคำด้วยซ้ำ ... จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที่แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังไม่รู้ ไม่ว่ายังไงฉันก็ยังรู้สึกอยากปกป้อง ตราบใดที่ยังมีฉันอยู่ ฉันจะพยายามทะนุถนอมเอาไว้ จะไม่ให้ใครมาทำร้ายคนคนนี้เด็ดขาด

2. คนที่เปรียบเสมือนหัวใจห้องล่างซ้ายของฉัน

- วี 

   เพียงแค่มองคนๆ นี้ฉันก็รู้สึกว่าพลังงานในตัวกำลังสูบฉีดอยู่ เหมือนที่ชาร์ตแบตที่แค่มองก็มีพลัง คงเปรียบเหมือนเลือดดีที่ส่งไปหล่อเลี้ยงตัวของฉันเอง... ที่ฉันชอบจ้องมองคนคนนี้... เพราะอะไรกันนะ? อาจจะเพราะเขาเหมือน 'เกะ' ในนิยายที่ฉันเคยอ่านแล้วจินตนาการเสมอมาล่ะมั้ง แต่เพราะเจ้าตัวไม่มีเสะของตัวเองซักที เวลาเห็นเขาซุ่มซ่ามบ้าง ทำอะไรเปิ่นๆ บ้างก็อยากเข้าไปช่วย และพอได้รอยยิ้มกับคำขอบคุณจากคนคนนี้ฉันก็จะรู้สึกว่า... ดีจังเลย ... นี่ ... ความวายกำลังจะครอบงำฉันสินะ...

3. คนที่เปรียบเสมือนหัวใจห้องบนขวาของฉัน

- อารุจ

   ทั้งๆ ที่หัวใจห้องนี้รับเลือดเสียแท้ๆ เลือดเสียก็เหมือนความรู้สึกแย่ๆ ใช่ไหมนะ... ทุกครั้งที่ฉันกำลังรู้สึกว่าแย่แล้ว หรือเวลารู้สึกปล่อยวางทุกอย่าง อยากจะให้ตัวเองหายไป ... กลับมีมือของคนคนนี้รั้งกลับมาทุกครั้ง
ทำไมเขาถึงอยู่ตรงนั้นทุกครั้งกันนะ...
เพราะความบังเอิญล่ะมั้ง.. แต่ฉันก็รู้สึกขอบคุณที่คอยอยู่ตรงนี้ แต่คอยรั้งมันเหนื่อยนะ ... ฉันรู้สึกเป็นห่วง บางทีหากคนที่อยู่ในหัวใจห้องนี้หายไป ฉันก็คงจะหายไปเลยล่ะมั้ง

เพราะมีคนคนนี้... ฉันถึงยังยืนอยู่ตรงนี้... ฉัน จะขอบใจคนๆ นี้ดีไหมนะ...

4. คนที่เปรียบเสมือนหัวใจห้องล่างขวาของฉัน

- รัม

  ทั้งที่ไม่อยากให้รู้สึกแย่แท้ๆ แต่เมื่อฉันกำลังรู้สึกโกรธ กลับมีคนๆ นี้คอยรั้งไว้เสมอ และเพียงแค่สบตา ... ความรู้สึกห่วงใยก็จะส่งผ่านมา

   ขอบคุณ .. ที่คอยอยู่ข้างๆ และคอยฉุดรั้งไม่ให้ฉันทำตัวแย่ไปมากกว่านั้น...

   แต่ฉันไม่อยากให้เธอรู้สึกไม่ดีเลยรัม... ทุกครั้งที่หยุดฉัน รัมจะรู้สึกเบื่อบ้างไหมนะ... ฉันกำลังทำให้เขาลำบากใจรึเปล่านะ...

คำถามพิเศษ อันนี้จะตอบหรือไม่ก็ได้

5. คนที่เปรียบเสมือนปอดของฉัน

- ....

6. คนที่เปรียบเสมือนร่างกาย(ส่วนใช้O₂)ของฉัน

 - ไนท์ , ไวทยา

   ทุกครั้งที่ฉันมองสองคนนี้เวลาเขากำลังมีปัญหา ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังดิ่งลง...และพอรู้ตัว ฉันก็พุ่งเข้าไปหาพวกเขาซะแล้ว

   แม้จะเหนื่อย.. แม้พวกเขาอาจจะรู้สึกรำคาญบ้างที่ฉันยุ่งไม่เข้าเรื่อง แต่ฉันก็ยังอยากช่วย

   ช่วย.. เท่าที่ฉันช่วยได้.... ไม่ว่ายังไงฉันก็ยังยืนยันความคิดเดิมนี้เสมอ

   แม้จะอยากขอโทษตลอดเวลาที่อาจจะยุ่งไปบ้างจริงๆ แต่ฉันก็อยากช่วยเหลือพวกเขาจริงๆ จะมีวันที่ฉันสื่อหัวใจไปถึงรอยแผลนั้นของพวกเขาได้บ้างไหมนะ...

ทำแล้วปวดตับ... อูอา ยัยตรี๊ กลับมาลูกกก (ไม่ได้ทรงลูกสาวนานมากจน..เป็นอย่างนี้สินะ โฮกก มายผิดไปแล้วค่ะ)